១០ ខគម្ពីរដើម្បីអធិដ្ឋាននៅពេលយើងចង់អភ័យទោស

0
3259

សព្វថ្ងៃនេះយើងនឹងដោះស្រាយជាមួយខ ១០ ក្នុងព្រះគម្ពីរដើម្បីអធិស្ឋាននៅពេលអ្នកចង់លើកលែងទោស។ រឿងមួយដែលមនុស្សមិនយល់អំពីការអភ័យទោសដល់មនុស្សដទៃទៀតគឺថាវាមិនមែនជាសេចក្តីសប្បុរសចំពោះមនុស្សដែលបានអាក់អន់ចិត្តនោះទេផ្ទុយទៅវិញវាជាសេចក្តីសប្បុរសចំពោះខ្លួនឯង។ នៅពេលដែលយើងធ្វើបាបចំពោះព្រះយើងមានការសងសឹកហើយត្រលប់ទៅរកគាត់វិញនៅក្នុងការអធិស្ឋាន។ ពេលខ្លះយើងទទួលកំហុសរហូតដល់ទីបំផុតយើងមានភាពក្លាហានដើម្បីស្វែងរកការអត់ទោសពីព្រះជាម្ចាស់។

ស្រដៀងគ្នានេះដែរយើងត្រូវតែរៀនអភ័យទោសឱ្យមនុស្សផ្សេងទៀតដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានអត់ទោសឱ្យយើងដែរ។ អំពើបាបអាចនាំយើងទៅឆ្ងាយពីព្រះ។ ដរាបណាយើងស្វែងរកព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះអង្គសុំការអភ័យទោសយើងអាចនឹងមានទោសជាយូរមកហើយ។ សូមលើកឧទាហរណ៍ពីជីវិតរបស់ពេត្រុសនិងយូដាស។ ពួកសាវកទាំងពីរបានក្បត់ព្រះគ្រីស្ទ។ ពេត្រុសបានបដិសេធព្រះគ្រីស្ទនៅពេលដែលយូដាសអ៊ីស្ការីយ៉ុតបានប្រគល់ប្រាក់ទៅឱ្យព្រះគ្រីស្ទ។ សាវកបានបន្ដស្វែងរកការអត់ទោសខណៈយូដាសអ៊ីស្ការីយ៉ុតមិនអាចទទួលទោសបានទេនៅទីបំផុតគាត់បានធ្វើអត្តឃាតខ្លួនឯង។

វាមិនមែនជាព្រះហឬទ័យរបស់ព្រះទេដែលមនុស្សមានបាបត្រូវស្លាប់ទៅស្ថានសួគ៌អរសប្បាយនៅពេលដែលមនុស្សមានបាបបានប្រែចិត្ដ។ សៀវភៅ អេសេគាល ៣៣:១១ ចូរប្រាប់ពួកគេដូចតទៅនេះ: ព្រះជាអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថាខ្ញុំមិនពេញចិត្តនឹងការស្លាប់របស់មនុស្សអាក្រក់ទេ។ រីឯមនុស្សអាក្រក់វិញចូរងាកចេញពីមាគ៌ារបស់ខ្លួនហើយរស់នៅ។ ចូរនាំគ្នាងាកចេញពីអំពើអាក្រក់របស់អ្នកទៅ។ ពូជពង្សអ៊ីស្រាអែលអើយហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាត្រូវស្លាប់? នេះធ្វើឱ្យយើងយល់ថាព្រះមិនសព្វព្រះហឫទ័យនឹងការស្លាប់របស់មនុស្សមានបាបនោះទេ។

Kទូរទស្សន៍រង់ចាំរាល់ថ្ងៃនៅលើយូធ្យូប
ចុះឈ្មោះឥឡូវនេះ

ហេព្រើរ ៤: ១៥-១៦ ត្បិតយើងមិនមានសង្ឃជាន់ខ្ពស់ដែលមិនអាចប៉ះពាល់អារម្មណ៍របស់យើងបានឡើយ។ ក៏ប៉ុន្ដែព្រះជាម្ចាស់បានល្បងលយើងដូចគេដែរទោះបីគ្មានបាបក៏ដោយ។ ហេតុនេះយើងត្រូវចូលទៅកាន់បល្ល័ង្កនៃព្រះគុណទាំងទុកចិត្ដដើម្បីអោយបានទទួលព្រះហឫទ័យមេត្ដានិងព្រះគុណទុកជាជំនួយនៅពេលណាដែលយើងត្រូវការ។ ទោះបីបាបនិងអំពើទុច្ចរិតរបស់យើងក៏ដោយព្រះនៅតែស្មោះត្រង់អភ័យទោសឱ្យយើង។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយយើងត្រូវតែព្យាយាមអភ័យទោសចំពោះអំពើបាបផ្សេងទៀតនៅពេលចាំបាច់។

ប្រសិនបើអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពមួយដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ថាអំពើបាបរបស់អ្នកគឺពិបាកនឹងធានាអភ័យទោស។ ព្រះមិនពេញចិត្ដនឹងមរណភាពរបស់មនុស្សមានបាបហើយក៏មិនចង់ទទួលការលះបង់របស់អ្នកដែរ។ សៀវភៅទំនុកដំកើង ៥១ បានចែងថាការលះបង់របស់ព្រះអម្ចាស់គឺជាវិញ្ញាណដែលខូចចិត្តដែលខូចហើយនិងព្រះហឬទ័យដែលព្រះទ្រង់មិនមើលងាយ។

យើងនឹងផ្គត់ផ្គង់ខព្រះគម្ពីរចំនួន ១០ ដើម្បីស្វែងរកការលើកលែងទោសពីព្រះ។

ខគម្ពីរ

អេសាយ ១:១៨ មកដល់ឥឡូវនេះចូរយើងដោះស្រាយរឿងនេះចុះ - នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់។ ទោះបីបាបរបស់អ្នកប្រៀបបាននឹងពណ៌ក្រហមក៏ដោយក៏បាបរបស់វាសដូចសំឡី។ ទោះបីវាក្រហមដូចក្រហមក៏ដោយវានឹងដូចជារោមចៀម។

សៀវភៅរបស់ព្រះអម្ចាស់នេះបានបញ្ជាក់ថាទោះជាយើងគិតថាបាបយើងធំប៉ុនណាក៏ព្រះជាម្ចាស់អាចអត់ទោសយើងបានដែរ។ ទោះបីបាបរបស់យើងក្រហមដូច Scarlett ក៏ដោយក៏វានឹងធ្វើអោយសជាងព្រិលទោះបីវាក្រហមដូចក្រហមក៏ដោយក៏វានឹងត្រូវសជាងរោមចៀមដែរ។ ព្រះគ្រីស្ទបានចែកចាយឈាមរបស់គាត់នៅលើឈើឆ្កាងនៅកាល់វ៉ារីសំរាប់ការទទួលទណ្ឌកម្មនៃអំពើបាបរបស់យើង។

អេភេសូរ ១: ៧ តាមរយៈព្រះគ្រិស្ដយើងបានលោះយើងដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះអង្គលើកលែងទោសអោយរួចពីបាបស្របតាមព្រះគុណដ៏លើសលប់របស់ព្រះជាម្ចាស់។

ព្រះគម្ពីរធ្វើឱ្យយល់ថាព្រះសំបូរទៅដោយព្រះគុណនិងសិរីល្អ។ ព្រះគុណរបស់ព្រះអម្ចាស់កាន់តែបរិបូណ៌។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយយើងមិនអាចបន្តរស់នៅក្នុងអំពើបាបហើយសុំឱ្យព្រះគុណបានបរិបូណ៌។ បទគម្ពីរធ្វើឱ្យយើងយល់ថានៅក្នុងព្រះគ្រិស្ដយេស៊ូយើងត្រូវបានលោះពីអំពើបាប។ ព្រះលោហិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទគឺជាអ្វីៗទាំងអស់ដែលត្រូវការដើម្បីប្រោសលោះមនុស្សជាតិពីចំណងនៃអំពើបាប។

ដានីយ៉ែល ៩: ៩ ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះនៃយើងមានព្រះហឫទ័យអាណិតអាសូរនិងអត់ទោសទោះបីយើងបានបះបោរប្រឆាំងនឹងព្រះអង្គក៏ដោយ»

សៀវភៅដានីយ៉ែលជំពូក ៩: ៩ កំពុងសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះ។ បទគម្ពីរបានកត់ទុកថាព្រះមានមេត្តាករុណានិងការអភ័យទោស។ ទោះបីយើងមិនបានស្តាប់បង្គាប់ព្រះអង្គទោះបីយើងបានប្រឆាំងនឹងការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះអង្គក្តីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គនៅតែស្ថិតស្ថេរជារៀងរហូត។

មីកា ៧: ១៨-១៩ តើមានព្រះណាដូចរូបអ្នកដែលអត់ទោសបាបហើយអត់ទោសចំពោះការរំលងនៃសំណល់នៃមរតករបស់គាត់? អ្នកមិនខឹងជារៀងរហូតទេតែរីករាយក្នុងការបង្ហាញសេចក្តីមេត្តា។ អ្នកនឹងអាណិតអាសូរយើងម្តងទៀត។ ព្រះអង្គនឹងជាន់ឈ្លីអំពើទុច្ចរិតរបស់យើងហើយបោះចោលអំពើទុច្ចរិតរបស់យើងទាំងអស់ទៅក្នុងសមុទ្រជ្រៅ»។

យើងត្រូវតែយល់ថាព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាមនុស្សដែលភូតកុហកទេហើយក៏មិនមែនជាកូនមនុស្សដែលត្រូវប្រែចិត្តដែរ។ សូម្បីតែនៅក្នុងអំពើបាបនិងអំពើទុច្ចរិតរបស់យើងក៏ដោយព្រះនៅតែស្មោះត្រង់។ ទ្រង់បង្ហាញសេចក្ដីមេត្ដាករុណាសូម្បីតែពេលមានកំហឹងក៏ដោយ។ គ្មាននរណាម្នាក់ដូចព្រះទេបើនិយាយអំពីការអាណិតអាសូរនិងមេត្តាករុណា។ ទោះបាបរបស់យើងធំប៉ុនណាក៏ព្រះជាម្ចាស់ស្មោះត្រង់អត់ទោសអោយយើងដែរ។

ម៉ាថាយ ២៦:២៨ នេះជាលោហិតរបស់ខ្ញុំគឺលោហិតនៃសម្ពន្ធមេត្រីដែលត្រូវបង្ហូរសំរាប់មនុស្សទាំងអស់លើកលែងទោសអោយរួចពីបាប។

ខ្លឹមសារសំខាន់នៃការសុគតនិងការស៊ូទ្រាំរបស់ព្រះគ្រីស្ទគឺការអត់ទោសឱ្យយើងជារៀងរហូត។ បទគម្ពីរបានធ្វើឱ្យគេដឹងថាមិនមានឈាមផ្សេងទៀតដែលអាចនាំមកនូវការប្រោសលោះសម្រាប់មនុស្សទេ។ នៅចំពោះមុខព្រះគ្រីស្ទមនុស្សប្រើឈាមរបស់កូនចៀមនិងសត្វដទៃទៀតសម្រាប់ការទទួលទណ្ឌកម្មពីអំពើបាប។ ទោះយ៉ាងណាឈាមទាំងនោះមិនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីលាងសំអាតអំពើបាបរបស់យើងទាំងស្រុងទេនោះហើយជាមូលហេតុដែលព្រះបានបញ្ជូនព្រះគ្រីស្ទមកពិភពលោក។

ព្រះលោហិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទគឺជាសេចក្ដីសញ្ញាដែលបានចាក់សំរាប់ការអត់ទោសបាប។

ជនគណនា ១៤:១៨ ព្រះអម្ចាស់យឺតនឹងខ្ញាល់ហើយមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ខ្ជាប់ខ្ជួនអភ័យទោសអោយអំពើទុច្ចរិតនិងអំពើទុច្ចរិតតែព្រះអង្គនឹងមិនធ្វើទោសអ្នកដែលធ្វើខុសឡើយ»។

ព្រះយឺតនឹង កំហឹង។ សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ខ្ជាប់ខ្ជួនរបស់គាត់ដឹងថាគ្មានដែនកំណត់។ ទន្ទឹមនឹងនេះមិនមែនចង់និយាយថាគាត់មិនមានមធ្យោបាយដាក់ទោសមនុស្សមានបាបទេទោះយ៉ាងណាការអភ័យទោសពីអំពើបាបត្រូវបានធានា។ មិនថាបាបអ្នកធំប៉ុណ្ណាក៏ដោយដឹងថាព្រះជាម្ចាស់គ្រាន់តែត្រូវការការប្រែចិត្តដ៏ពិតរបស់អ្នក។

 

លូកា ៦:៣៧ កុំថ្កោលទោសអ្នកដទៃហើយអ្នកនឹងមិនត្រូវបានគេវិនិច្ឆ័យឡើយ។ កុំផ្ដន្ទាទោសអ្នកដទៃអោយសោះនោះព្រះជាម្ចាស់ក៏មិនផ្ដន្ទាទោសអ្នករាល់គ្នាដែរ។ សូមអត់ទោសអោយអ្នករាល់គ្នានោះព្រះជាម្ចាស់នឹងអត់ទោសអោយអ្នករាល់គ្នា»។

នេះគឺសម្រាប់អ្នកដែលមានភាពម៉ឺងម៉ាត់ចំពោះការអភ័យទោសដល់មនុស្សផ្សេងទៀត។ អ្នកជឿភាគច្រើនសព្វថ្ងៃនេះគឺជាអ្នកវិនិច្ឆ័យ។ ចំណែកឯបទគម្ពីរដាស់តឿនថាយើងមិនគួរវិនិច្ឆ័យទេ។ ម្យ៉ាងទៀតយើងគួរតែអភ័យទោសឱ្យអ្នកដទៃដូច្នេះយើងអាចត្រូវបានអត់ទោស។ ប្រសិនបើការលើកលែងទោសស្ថិតនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់យើងវាមិនអាចទៅរួចទេដែលយើងអាចរកការអភ័យទោសនៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះបិតា។

លូកា ១៧: ៤ ប្រសិនបើគាត់ធ្វើអ្វីខុសនឹងអ្នកប្រាំពីរដងក្នុងមួយថ្ងៃហើយគាត់នឹងវិលមករកអ្នកប្រាំពីរដងដោយនិយាយថា repent ចូរប្រែចិត្ដចុះអ្នកត្រូវអភ័យទោស ឲ្យ គាត់› ។

អត្ថបទគម្ពីរនេះកំពុងបង្រៀនយើងពីចំនួនដងដែលយើងត្រូវអត់ទោសដល់មនុស្សតែមួយ។ នេះក៏បង្ហាញយើងដែរថាការអត់ទោសរបស់យើងចំពោះព្រះមិនមានកំរិតទេ។ អស់រយៈពេលជាច្រើនដងដែលយើងទៅរកគាត់សម្រាប់ការអភ័យទោសគាត់មានព្រះគុណគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអភ័យទោសឱ្យយើងពីអំពើបាបទាំងអស់។

យ៉ូហានទី ១ ១: ៩ បើយើងទទួលសារភាពអំពើបាបរបស់យើងនោះគាត់ស្មោះត្រង់ហើយនឹងអត់ទោសអោយយើងរាល់គ្នាហើយជំរះយើងអោយបានបរិសុទ្ធរួចពីគ្រប់អំពើទុច្ចរិតទាំងអស់»។

ការសារភាពគឺជាជំហានដំបូងឆ្ពោះទៅរកការប្រែចិត្ត។ មធ្យោបាយតែមួយគត់ដើម្បីស្វែងរកការលើកលែងទោសពីព្រះគឺតាមរយៈការសារភាពពីអំពើបាបរបស់យើង។ ការសារភាពពីអំពើបាបរបស់យើងមានន័យថាយើងនឿយហត់នឹងការដេកលក់ដោយអំពើបាប។ នេះគឺជាជំហានដំបូងរបស់យើងឆ្ពោះទៅរកការប្រោសលោះពីស៊ិន។

សរុបសេចក្ដីមកយើងបានរៀនវគ្គព្រះគម្ពីរខ្លះៗសម្រាប់ការអត់ទោស។ ទន្ទឹមនឹងនេះសូមឱ្យវាត្រូវបានគេដឹងថានេះមិនមែនជាហេតុផលសម្រាប់ឱ្យយើងធ្វើបាបទៀតទេ។ ព្រះជាម្ចាស់ស្មោះត្រង់ហើយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យមេត្ដាករុណាព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គនៅស្ថិតស្ថេរពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់។ ទោះយ៉ាងណាការអភ័យទោសរបស់យើងគឺមានភាពប្រាកដប្រជាតាមរយៈការយាយីពិតប្រាកដ។

អត្ថបទមុនចំណុចអធិស្ឋានសំរាប់មិត្តឈឺ
អត្ថបទបន្ទាប់១០ ខគម្ពីរដើម្បីអធិស្ឋានពេលអ្នកត្រូវការ
ខ្ញុំឈ្មោះគ្រូគង្វាលអ៊ីអ៊ីឈុកវូឈីណេដុមខ្ញុំជាបុរសម្នាក់របស់ព្រះដែលងប់ងល់នឹងចលនារបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំជឿថាព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានអំណាចដល់អ្នកជឿគ្រប់រូបនូវលំដាប់នៃព្រះគុណដ៏ចម្លែកដើម្បីបង្ហាញពីអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ខ្ញុំជឿថាគ្មានគ្រីស្ទបរិស័ទណាម្នាក់ត្រូវអារក្សសង្កត់សង្កិនយើងមានអំណាចក្នុងការរស់នៅនិងដើរក្នុងអំណាចតាមរយៈការអធិស្ឋាននិងព្រះបន្ទូល។ សម្រាប់ព័ត៌មានបន្ថែមឬការប្រឹក្សាអ្នកអាចទាក់ទងខ្ញុំតាម chinedumadmob@gmail.com ឬ Chat មកខ្ញុំតាម WhatsApp និង Telegram តាមលេខ +2347032533703 ខ្ញុំក៏ចង់អញ្ជើញអ្នកឱ្យចូលរួមក្រុមអធិស្ឋាន ២៤ ម៉ោងដ៏មានឥទ្ធិពលរបស់យើងនៅលើតេលេក្រាម។ សូមចុចតំណភ្ជាប់នេះដើម្បីចូលរួមឥឡូវនេះ https://t.me/joinchat/RPiiPhlAYaXzRRscZ24vTXQ ព្រះប្រទានពរអ្នក។

ចាកចេញពីការឆ្លើយតប

សូមបញ្ចូលមតិយោបល់របស់អ្នក!
សូមបញ្ចូលឈ្មោះរបស់អ្នកនៅទីនេះ

តំបន់បណ្ដាញនេះប្រើ Akismet ដើម្បីកាត់បន្ថយសារឥតបានការ។ សិក្សាអំពីរបៀបដែលទិន្នន័យរបស់អ្នកត្រូវបានដំណើរការ.