ខគម្ពីរ 5 ដើម្បីបង្កើនសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់អ្នកចំពោះអ្នកដទៃ

0
147

ក្នុង​ចំណោម​បញ្ញត្តិ​ដប់​ប្រការ ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ប្រាប់​យើង​ថា សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​គឺ​សំខាន់​បំផុត ។ ម៉ាថាយ 22:36-39 “លោកគ្រូ តើមួយណាជាបញ្ញត្តិដ៏អស្ចារ្យនៅក្នុងក្រិត្យវិន័យ?” ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គាត់​ថា៖ «ត្រូវ​ស្រឡាញ់​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​របស់​អ្នក​អោយ​អស់​អំពី​ចិត្ត អស់​ពី​ព្រលឹង និង​អស់​ពី​គំនិត។ នេះ​ជា​បញ្ញត្តិ​ទីមួយ និង​ដ៏​អស្ចារ្យ។ ហើយ​ទី​ពីរ​គឺ​ដូច​ជា៖ 'ត្រូវ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ជិត​ខាង​ដូច​ខ្លួន​ឯង។

រឿង​មួយ​ដែល​មនុស្ស​មិន​យល់​នោះ​គឺ​ថា វា​មិន​អាច​ទៅ​រួច​ទេ​ដែល​មិន​ស្រឡាញ់​អ្នក​ជិត​ខាង ហើយ​អះអាង​ថា​អ្នក​ស្រឡាញ់​ព្រះ។ ការ​អះអាង​ថា​អ្នក​ស្រឡាញ់​ព្រះ​នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​មិន​បង្ហាញ​សញ្ញា​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​អ្នក​ជិត​ខាង​របស់​អ្នក​គឺ​ជា​ទម្រង់​នៃ​ការ​លាក់ពុត​ខ្ពស់បំផុត។ ហើយវាងាយស្រួលណាស់ក្នុងការនិយាយថាខ្ញុំស្រលាញ់អ្នកចំពោះមនុស្ស ប៉ុន្តែការបង្ហាញថាស្នេហាគឺជាកន្លែងដែលបញ្ហាស្ថិតនៅ។

មនុស្ស​ជា​ច្រើន​និយាយ​ថា​ពួក​គេ​ជា​គ្រិស្ត​សាសនិក ហើយ​ពួក​គេ​ទៅ​ព្រះវិហារ​នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ពួក​គេ​អះអាង​ថា​ស្រឡាញ់​ព្រះ ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​មិន​ស្រឡាញ់​អ្នក​ជិត​ខាង​ទេ។ អនុញ្ញាត​ឱ្យ​ខ្ញុំ​និយាយ​នេះ បើ​មិន​ស្រឡាញ់​អ្នក​ជិត​ខាង បើ​និយាយ​ដើម​គេ។ ប្រសិនបើពួកគេមានបញ្ហា ហើយអ្នកមិនព្យាយាមជួយពួកគេ នោះមានន័យថាអ្នកមិនស្រឡាញ់ព្រះ។ ការ​ស្រឡាញ់​ព្រះ​ចាប់​ផ្ដើម​ដោយ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​អ្នក​ជិត​ខាង​របស់​អ្នក​ឲ្យ​បាន​ល្អ។ តើ​អ្នក​អាច​អះអាង​ថា​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដែល​អ្នក​មិន​ធ្លាប់​ឃើញ ហើយ​អ្នក​ស្អប់​អ្នក​ដែល​អ្នក​ឃើញ​រាល់​ថ្ងៃ​ដោយ​របៀប​ណា? នោះ​ជា​ការ​លាក់​ពុត។

Kទូរទស្សន៍រង់ចាំរាល់ថ្ងៃនៅលើយូធ្យូប
ចុះឈ្មោះឥឡូវនេះ

ការ​និយាយ​ថា​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​អ្នក​និង​ការ​បង្ហាញ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​គឺ​ជា​រឿង​ពីរ​ផ្សេង​គ្នា​។ វាជាការងាយស្រួលជាងសម្រាប់មនុស្សក្នុងការនិយាយថាពួកគេស្រឡាញ់អ្នកដ៏ទៃ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់នោះ ពួកគេបានធ្លាក់ចុះយ៉ាងវេទនា។ ក្នុង​ប្លុក​នេះ យើង​នឹង​បង្រៀន​ពី​អ្វី​ដែល​ជា​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់ និង​របៀប​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ។ យើងនឹងប្រើខ្លះ ខគម្ពីរព្រះគម្ពីរ ដែលនឹងជួយបង្កើនវិធីដែលអ្នកស្រឡាញ់អ្នកដទៃ។

ខគម្ពីរ 5 ដើម្បីបង្កើនសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់អ្នកចំពោះអ្នកដទៃ

អេភេសូរ ៤:២; «ត្រូវ​មាន​ចិត្ត​រាប​ទាប និង​សុភាព ចូរ​អត់​ធ្មត់ ទ្រាំ​ទ្រ​នឹង​គ្នា​ដោយ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់»។

ផ្នែក​នៃ​បទគម្ពីរ​នេះ​កំពុង​បង្រៀន​យើង​ពី​របៀប​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ។ តើ​អ្នក​អាច​អះអាង​ថា​អ្នក​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ​ដោយ​របៀប​ណា ពេល​អ្នក​មិន​រាប​ទាប ឬ​អត់​ធ្មត់​នឹង​គេ។ គុណលក្ខណៈធំបំផុតនៃសេចក្តីស្រឡាញ់គឺការអត់ឱន។ អ្នក​អាច​និយាយ​បាន​ថា​ស្រលាញ់​មនុស្ស​ពេល​អ្នក​អាច​ទ្រាំទ្រ​នឹង​គេ។ អ្នក​ត្រូវតែ​ចេះ​អត់ឱន​ចំពោះ​ការខ្វះខាត​របស់គេ ហើយ​អត់ទោស​នៅពេលដែល​គេ​ធ្វើឱ្យ​អ្នក​ខឹង នោះ​គឺជា​ស្នេហា​ដ៏​អស្ចារ្យ​បំផុត​។

ពេត្រុសទី១ ៤:៨; «សំខាន់​បំផុត ចូរ​ស្រឡាញ់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ឲ្យ​ខ្លាំង​ក្លា ព្រោះ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​គ្រប​បាំង​លើ​អំពើ​បាប​ជា​ច្រើន»។

ជំនួសឱ្យការនិយាយដើមគេអំពីអ្នកជិតខាងរបស់អ្នកដែលមិនអាចបង់ថ្លៃជួលបាន ហេតុអ្វីបានជាមិនផ្តល់ជំនួយ ប្រសិនបើអ្នកអាច ឬរក្សាបាន ហើយអធិស្ឋានឱ្យប្រសិនបើអ្នកមិនអាចជួយពួកគេផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ។ មាន​គ្រិស្តសាសនិក​ជា​ច្រើន​នាក់​ដែល​រីករាយ​ដោយ​ឃើញ​គ្រោះ​មហន្តរាយ​កើត​មាន​ដល់​មនុស្ស​ដទៃ។ នោះមិនមែនជាស្នេហាទេ។

ស្នេហាជួយបិទបាំងភាពអាម៉ាស់របស់មនុស្ស ហើយតែងតែផ្តល់ជំនួយនៅពេលដែលពួកគេត្រូវការបំផុត។

រ៉ូម ១២:៩; "ស្នេហាត្រូវតែស្មោះត្រង់។ ស្អប់អ្វីដែលអាក្រក់; ប្រកាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីដែលល្អ»។

បើអ្នកអះអាងថាស្រលាញ់អ្នកជិតខាង អ្នកត្រូវតែស្មោះត្រង់ចំពោះវា។ គ្រាន់​តែ​អះអាង​ថា​អ្នក​ស្រលាញ់​គេ​មិន​គ្រប់​គ្រាន់​ទេ ប៉ុន្តែ​អ្នក​បែរ​ខ្នង​ដាក់​ច្រណែន​គេ។ សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​អ្នក​ត្រូវ​តែ​ស្មោះ​ត្រង់ ហើយ​អ្នក​ត្រូវ​តែ​ស្អប់​រាល់​អំពើ​អាក្រក់។ ធ្វើ​តែ​រឿង​ដែល​គេ​គិត​ថា​ល្អ។

កូរិនថូសទី១ ១៣:២; “ប្រសិនបើខ្ញុំមានអំណោយទាននៃទំនាយ ហើយអាចស្វែងយល់ពីអាថ៌កំបាំង និងចំណេះដឹងទាំងអស់ ហើយប្រសិនបើខ្ញុំមានជំនឿដែលអាចរំកិលភ្នំបាន ប៉ុន្តែមិនមានសេចក្តីស្រឡាញ់ នោះខ្ញុំមិនមានអ្វីទាំងអស់”។

ស្នេហាគឺជាអ្វីគ្រប់យ៉ាង។ សម្រាប់​អ្នក​ជឿ​ទាំងអស់​ដែល​ពិបាក​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ ប៉ុន្តែ​និយាយ​ភាសា​ចម្រុះ អ្នក​មិន​មាន​អ្វី​ទេ។ ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​បង្រៀន​យើង​ថា សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​គឺ​ជា​បញ្ញត្តិ​ដ៏​អស្ចារ្យ​បំផុត ។ ទន្ទឹមនឹងនោះ អ្នកមិនអាចអះអាងថាស្រឡាញ់ព្រះទេ ពេលអ្នកស្អប់អ្នកជិតខាង។ បើ​អ្នក​ចង់​ឃើញ​អ្នក​ជិត​ខាង​របស់​អ្នក​យំ ហើយ​យំ​ជំនួស​ការ​ផ្តល់​ជំនួយ អ្នក​មិន​ស្រឡាញ់ ហើយ​វិញ្ញាណ​នៃ​ព្រះ​ក៏​មិន​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​អ្នក​ដែរ។

យ៉ូហានទី១ ៤:១៦; «ដូច្នេះហើយ យើងដឹង ហើយពឹងផ្អែកលើសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលព្រះមានចំពោះយើង។ ព្រះជាសេចក្តីស្រឡាញ់។ អ្នក​ណា​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់ នោះ​រស់​នៅ​ក្នុង​ព្រះ ហើយ​ព្រះ​ក៏​នៅ​ក្នុង​ពួក​គេ»។

ត្រូវហើយ សេចក្តីស្រឡាញ់គឺជាព្រះ ហើយព្រះជាសេចក្តីស្រឡាញ់។ ទាំងពីរគឺមិនអាចបំបែកបាន។ វា​គឺ​តាមរយៈ​សេចក្តីស្រឡាញ់ ដែល​យើង​ទទួល​បាន​ការសង្គ្រោះ និង​ការប្រោសលោះ​របស់​យើង ។ ដ្បិត​ព្រះ​ទ្រង់​ស្រឡាញ់​លោកីយ៍​ដល់​ម៉្លេះ​បាន​ជា​ទ្រង់​ប្រទាន​ព្រះរាជ​បុត្រា​ទ្រង់​តែ​មួយ​គត់។ អ្នក​ណា​ដែល​ជឿ​លើ​អ្នក​នោះ​នឹង​មិន​ត្រូវ​វិនាស​ឡើយ គឺ​មាន​ជីវិត​អស់កល្ប​ជានិច្ច។ ប្រសិនបើព្រះមិនបានស្រឡាញ់យើងទេ ការប្រោសលោះរបស់យើងនឹងមានគ្រោះថ្នាក់។

យ៉ូហាន ១៥:១២; «បញ្ញត្តិ​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​ថា ចូរ​ស្រឡាញ់​គ្នា​ដូច​ជា​ខ្ញុំ​បាន​ស្រឡាញ់​អ្នក»។

បញ្ញត្តិ​គឺ​ត្រង់​ថា ចូរ​ស្រឡាញ់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ដូច​ខ្ញុំ​បាន​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដែរ។ អ្នក​នឹង​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ចូល​រួម​ប្រសិន​បើ​អ្នក​មិន​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ។ ព្រះគ្រីស្ទស្រឡាញ់យើងជាមុន នោះហើយជាមូលហេតុដែលទ្រង់អាចថ្វាយខ្លួនជាយញ្ញបូជា។ គាត់​មិន​ទាមទារ​អ្វី​ពី​យើង​ក្រៅ​ពី​យើង​ស្រឡាញ់​អ្នក​ជិត​ខាង។ ជាអកុសល អ្នកជឿជាច្រើនយល់ថាវាពិបាកណាស់ក្នុងការស្រឡាញ់អ្នកដទៃ។

កូរិនថូសទី១ ១៣:១៣; « ហើយ​ឥឡូវ​នេះ​ទាំង​បី​នេះ​នៅ​តែ​មាន៖ សេចក្ដី​ជំនឿ សេចក្ដី​សង្ឃឹម និង​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់។ ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​អស្ចារ្យ​បំផុត​គឺ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់»។

គោលលទ្ធិនៃសេចក្តីជំនឿរបស់យើងត្រូវបានសាងសង់ឡើងលើសេចក្តីស្រឡាញ់។ គ្រឹះ​នៃ​ពិភពលោក​ត្រូវ​បាន​សាង​ឡើង​ដោយ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់។ រាល់ការល្អដែលយើងឃើញសព្វថ្ងៃនេះគឺអាចធ្វើទៅបាន ដោយសារព្រះស្រឡាញ់យើង។ ក្នុង​ន័យ​ដូចគ្នា យើង​ត្រូវ​បាន​ដាស់តឿន​ឲ្យ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ។

រ៉ូម ១២:១០; “ត្រូវលះបង់ចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។ ចូរ​គោរព​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​លើស​ជាង​ខ្លួន»។

ខ្លឹមសារ​ទូទៅ​នៃ​សេចក្ដី​ជំនឿ​របស់​យើង​គឺ​ត្រូវ​បាន​សាង​ឡើង​ដោយ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់ និង​សេចក្ដី​សប្បុរស។ យើងត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក។ ព្រះ​បាន​បង្កើត​យើង ដូច្នេះ​យើង​អាច​ជួយ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលទ្រង់មិនបានផ្តល់ឱ្យយើងនូវអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលយើងត្រូវការដើម្បីរស់។ ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ពរ​ដល់​យើង​ខុស​គ្នា។ មានអ្វីដែលអ្នកមាន ដែលនរណាម្នាក់ខ្វះខាត។ បើ​អ្នក​ផ្តល់​ឱ្យ​គេ​ដោយ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ អ្នក​នឹង​ទទួល​បាន​អ្វី​មួយ​មក​វិញ​ដែរ។

យ៉ូហានទី១ ៤:២០; «អ្នក​ណា​ដែល​អះអាង​ថា​ស្រឡាញ់​ព្រះ ប៉ុន្តែ​ស្អប់​បង​ប្អូន​ប្រុស​ឬ​ប្អូន​ស្រី នោះ​ជា​អ្នក​កុហក។ ដ្បិត​អ្នក​ណា​ដែល​មិន​ស្រឡាញ់​បង​ប្អូន​របស់​ខ្លួន ដែល​គេ​បាន​ឃើញ នោះ​មិន​អាច​ស្រឡាញ់​ព្រះ ដែល​គេ​មិន​បាន​ឃើញ​ឡើយ»។

ដូច​បាន​បញ្ជាក់​ខាង​ដើម ការ​លាក់ពុត​កំពុង​អះអាង​ថា​អ្នក​ស្រឡាញ់​ព្រះ​មួយ​ដែល​អ្នក​មិន​ធ្លាប់​ឃើញ ហើយ​អ្នក​ក៏​ស្អប់​បងប្អូន​ប្រុស​ស្រី​ដែរ។ មុនពេលអ្នកអះអាងថាអ្នកស្រឡាញ់ព្រះ អ្នកត្រូវតែស្រឡាញ់បងប្អូនប្រុសស្រីរបស់អ្នក ហើយអ្នកត្រូវតែបង្ហាញវា។

យ៉ូហានទី១ ៤:១២; «គ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់បានឃើញព្រះទេ ប៉ុន្តែ បើ​យើង​ស្រឡាញ់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក នោះ​ព្រះ​គង់​នៅ​ក្នុង​យើង ហើយ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ទ្រង់​ក៏​ពេញ​ក្នុង​ខ្លួន​យើង​ដែរ»។

បុរស​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​តាម​រូប​ព្រះ​បិតា។ ដោយ​ស្រឡាញ់​បុរស យើង​បាន​ស្រឡាញ់​ព្រះ។ ពេល​យើង​ស្អប់​អ្នក​ដទៃ នោះ​មាន​ន័យ​ថា​យើង​ស្អប់​ព្រះ។ គ្មាននរណាម្នាក់បានឃើញព្រះទេ។ យើង​ស្រឡាញ់​ព្រះ​ដោយ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ដទៃ។

 

ចាកចេញពីការឆ្លើយតប

សូមបញ្ចូលមតិយោបល់របស់អ្នក!
សូមបញ្ចូលឈ្មោះរបស់អ្នកនៅទីនេះ

តំបន់បណ្ដាញនេះប្រើ Akismet ដើម្បីកាត់បន្ថយសារឥតបានការ។ សិក្សាអំពីរបៀបដែលទិន្នន័យរបស់អ្នកត្រូវបានដំណើរការ.